پرنده مهاجر

 

گاهی دلم پرواز می خواهد

دل کندن

اوج گرفتن تا قله رهایی

رهایی از این دنیا

از تعلقات نفس گیر این روزگار

دلم می خواهد سبک شوم

انقدر که با نوازش قاصدکی به پرواز درآیم

خسته ام از زنجیرهای دنیایی

از قفس تن

میخواهم رها شوم

اوج بگیرم

خدایا دستم را بگیر...

نوشته شده در ۱۳٩۳/٤/٢٠ساعت ٢:٤٤ ‎ب.ظ توسط پرنده مهاجر نظرات () |


آخرين مطالب
» زنجیر دنیا...
» آیین عشق‌بازی ...
» لبخند بزن، لبخند تو زیباست...
» باز هم عروس فصل‌ها...
» خداوندا...
» باز این چه شورش است که در جان واژه هاست...
» روزهای با هم بودن...
» طعم زندگی...
» زندگی سرخی سیبی است که افتاده به خاک...
» آن 175 نفر...

Design By : RoozGozar.com