پرواز...

 

 

گاهی برای پریدن تنها بال پرواز کافی نیست

پریدن دلی آسمانی میخواهد

که شوق پرواز در آن باشد

و بهانه ای برای اوج گرفتن...

/ 11 نظر / 61 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مسیر سبز

واقعا برای انجام هرکاری داشتن امیدو هدف یه لازمست. و خیلی قشنگ گفتی برای پریدن و اوج گرفتن و ادامه ی زندگی، فقط وجود جسم کافی نیست، و باید شوق و امید داشته باشی و هدفی برای ادامه دادن... وقتی شوق و هدفی نباشه، یا اونهارو از دست بدی، زندگی به جز لحظه هایی پوچ و بیهوده، به چیز دیگه ای تبدیل نمیشه. و آخر هم به جای اوج گرفتن، به سقوط مبتلا میشن؛ اونهم به پست ترین نقاط تاریک سیاه چاله های این دنیا...!! وشاید این حال خیلی ها تو روزگار الان ما باشه... وفقط باید از خدا خواست که مارو در پناه امن دستان پر مهر و عطوفت خودش بگیره و هرگز مارو تنها، و اسیر در لحظه های تاریک این روزگار نگذاره. آمین. امیدوارم پرنده های دلت هرگز شوق پروازشون رو از دست ندن و رو به سمت آسمان آبی پاک،تا لحظه ی اوج، تا اخرین نفس پرواز کنند...

مسیر سبز

این متن هم یه جورایی حرف دل نوشته ی تورو میزنه(اینکه برای اوج هم بال لازم داریم و هم هدف و امید و اگر این پرنده اسیر بشه(حالا اسیر هرچی که میشه فکرش رو کرد) و امیدو هدفش رو از دست بده، دیگه به پوچی میرسه): برای کشتن یک پرنده یک قیچی کافیست. لازم نیست آن را در قلبش فرو کنی یا گلویش را با آن بشکافی. پرهایش را بزن _ خاطره پریدن با او کاری می کند که خودش را به اعماق دره ها پرت میکند!

مسیر سبز

آنقدر سبزی در خاطرم که هزاران پاییز برگی از یادت را زرد نمی کنند...

بانوی كوثر

باسلام وعرض تسليت,با نوای محرم بروزم.منتظر نظرات سازنده شما..

مسیر سبز

سلام دوستم[ماچ][بغل][شوخی] اومدم گفتم سلام ندم بعد گله میکنی[چشمک][نیشخند] [قلب][گل] [راک][گاوچران]

کاکتوس

شب و نگاه خیس تردید پشت حصار لحظه هاست بال و پرت اگر شکستس شوق پریدنت کجاست .......................... غرور اسمون رو بشکن قفس برای تو کمه رو زخم کهنه دل تو فقط رهایی مرهمه

مسیر سبز

سلام دوستم[قلب][گل] ی خبر خاص خاص دارم شنیدیش؟ . . . . . . . بسه دیگه. همین جامیگم: من به روزم[پلک] البته بگم اومدی خوندیش من و نزنی ها:))

بانوی کوثر

سلام چه تصویر جالبی... وقتی آدم با خدا صحبت میکنه، دقیقا همچین حسی داره..

بانوی کوثر

سلام چه تصویر جالبی... وقتی آدم با خدا صحبت میکنه، دقیقا همچین حسی داره..

مسیر سبز

کاش فاصله ها سیاهی مداد بودند تا هنگام دلتنگی آنهارا پاک می کردیم[گل][گل][گل][گل]