آسمان...

 

ای آسمان

چقدر حرف در خودت جای دادی

کسی چه میداند

چند نفر در کجا به تو خیره شدند

و حرفهای ناگفته دلشان را به تو گفتند

چه دل پُری داری

چه سنگ صبور خوبی هستی

تو هم مانند خالقت همه جا هستی

با این تفاوت که او همه جا جریان دارد

ولی تو یکجا نشستی و به ما زل زدی

از طلوع سحرخیزت

تا غروب غم‌انگیزت

حتماً کسی هست که تو تنها محرم اسرارش باشی

حتی در سیاهی شبت که هزاران راز در خود نگه داشته

تو تنها مکانی هستی

که وقتی به تو نگاه  می‌کنم

احساس می کنم کسی هم

شاید فرسنگ ها دورتر

به تو نگاه می‌کند

و این یعنی اینکه

تو هم دلی داری

شاید بهتر است حرفهایمان

همان رازهایمان بماند

فقط

بین من و تو

 

پرنده مهاجر

/ 6 نظر / 25 بازدید
مسیر سبز

سلام چقدر قالبت قشنگه. مبارک باشه. حالت خاصی داره:)

مسیر سبز

وای چقدر قشنگ گفتی. منو یاد روزایی انداختی که پشت بوم داشتیم و هروقت دلم می گرفت و حسابی دلم پر بود و خسته بودم، می رفتم رو پشت بوم و به اسمون نگاه می کردم. نگاهم بهش بودو دلمو از روی زمین وصل می کردم به دل بزرگ آسمونیش . اون از خستگی هاش می گفت..... و منم از خستگی هام.... البته اون زمان فقط اسمون تنها همدمم نبود. درخت انجیرمونم بود:) یادش بخیر[گل]

مسیر سبز

واقعا آسمون همونطور که گفتی یکی از بهترین سنگ صبورهاست. و با اینکه خودشون دلشون پره، حتی پر تر از ما، اما باز هم به حرف های آدمیزادها گوش میدن و خستگی های اونارم به دوش خودشون می کشن. اصلا این تو خصلت و زات طبیعته؛ فداکاری و از خود گذشتگی و صبوری بیش از حد...

مسیر سبز

خیلی قشنگ گفتی. نگاه کردن به آسمون فقط تو دل سیاه شبش مزه میده و می چسبه. خیره بشی به عمق وجودش و خیالتو به تک تک ستاره هاش اویزون کنی... من که واقعا لذت می بردم. خوشحالم که حسمون شبیه همه:).[قلب][لبخند]

حقیقت

حرف هاییست برای گفتن وحرف هاییست برای نگفتن ارزش هرکس به اندازه حرف هاییست که برای نگفتن دارد(دکتر شریعتی) ای دوست سر درآسمان چجوری؟

مشکات

امام باقر (ع) می‌فرمایند: اگر ستايش شدي، شاد مشو و اگر نكوهش شدي، بيتابي مكن و پيرامون آنچه درباره تو گفته شده است بينديش. اگر ديدي كه آنچه گفته‌اند در تو هست، مصيبت افتادن از چشم خداوند عزّ و جلّ، به سبب خشمناك شدنت از حقيقت، بزرگ‌تر از مصيبت افتادنت از چشم مردم است كه از آن مي‌ترسي و اگر خلاف آن چيزي باشي كه گفته‌اند، اين خود ثوابي است كه بي‌رنج به دست آورده‌اي. و بدان كه تو دوست [و پيرو] ما نيستي مگر آن‌گاه كه اگر همه همشهريانت بر ضد تو همداستان شوند و بگويند: تو مرد بدي هستي، اين سخن تو را اندوهگين نسازد و اگر بگويند: تو مرد خوبي هستي، اين سخن شادمانت نگرداند. بلكه خودت را با قرآن بسنج، اگر پوينده راه آن بودي و به آنچه به بي‌اعتنايي بدان فراخوانده است بي‌اعتنا و به آنچه بدان ترغيب كرده است راغب بودي، پس پايداري كن و خوش باش؛ زيرا كه آنچه درباره تو گفته شده به تو زياني نرساند و اما اگر از قرآن جدا بودي، چرا بايد فريب نفست را بخوري.