ما، همه سهمی از زمین هستیم...

رئیس قبیله بزرگ در واشنگتن

      خبری فرستاد، که آرزوی خرید سرزمین ما را دارد!

رئیس قبیله بزرگ

    حرفهایی هم از دوستی و نیت های خوب برای ما زده است!

اما ما تقاضای او را اندیشه خواهیم کرد

   زیرا که می‌دانیم، اگر ما سرزمین مان را نفروشیم

   شاید مرد سپید با سلاحهایش بیاید

      و از ما بگیرد سرزمین مان را

ولی چگونه می شود آسمان را، گرمای زمین را خرید و یا به فروش رساند؟

     تصور این امر برای ما بیگانه است

اگر ما تازگی هوا و یا زلالی آبها را صاحب نباشیم

   چگونه می توانیم آنها را به نرخی به فروش رسانیم؟

با این همه ما تصمیم خود را خواهیم گرفت

   و آنچه را که رئیس سیاتله می گوید

  می تواند رئیس بزرگ در واشنگتن به آن اعتماد کند

   آنچنان سخت و آهنین

که برادر سپید به تکرار فصول باور دارد.

کلمات من چونان ستارگانی هستند که هرگز غروب نخواهند کرد

هر قسمت این سرزمین برای خلق من مقدس است

   هر درخشندگی و برق برگهای کاج

   هر ساحل ماسه ای

      هر مه در جنگلهای تاریک

   هر روشنی

        زمزمه کوچکترین حشرات

              در اندیشه و تجربیات خلق من مقدس است.

هر شیره ای که در درختی شکل می گیرد، حامل خاطرات مرد سرخ است.

مرده های مرد سپید، سرزمین زادگاهشان را فراموش کرده اند.

        هنگامی که می میرند، در زیر ستارگان تجزیه می شوند.

اما مردگان ما این زمین باشکوه را فراموش نخواهند کرد

     زیرا که زمین برای مرد سرخ، مادریست

              و ما تمامی سهمی از او

                       و او تمامی سهمی از ماست.

خوشبوترین گلها خواهران ما هستند.

          آهو، اسب، عقاب بزرگ، برادرانمان.

صخره ای ترین قله ها

    زیباترین بیشه ها

        گرمای بدن اسبهای کوچک

               و گرمای بدن انسانها

                         همه و همه به خانواده ای بزرگ تعلق دارند.

و چنین است، اگر رئیس بزرگ در واشنگتن خبری می فرستد

     که آرزوی خرید سرزمین ما را در سرمی پروراند، انتظار زیادی از ما دارد.

رئیس قبیله بزرگ، به ما می گوید

    که برایمان مکانی در نظر گرفته

         تبعیدگاهی که در آنجا می توانیم

                آسوده و راحت به زندگیمان ادامه دهیم.

او خدای ما می شود و ما بندگانش

     اما چنین چیزی ممکن است؟

پروردگار خلق شما را دوست دارد و کودکان سرخش را ترک گفته است

او برای مرد سپید ماشین هایی فرستاده تا او را در کارهایش کمکی باشند.

      و دهکده های بزرگ برای او می سازد

      و خلق شما را قدرتمندتر می سازد

      - روز به روز –

     و به زودی طغیان خواهید کرد

چونان رودخانه ای که طغیان می کند

    پس از یک باران نابه‌هنگام

خلق من اما چون جزری است از مدی که هرگز تکرار نخواهد شد

ما از نژادهای گوناگون هستیم

    کودکان ما با یکدیگر بازی نمی کنند

     و پیران ما قصه گوی افسانه های مشترک نیستند

             پروردگار شما را پناهی داد و ما تنها ماندیم.

اما ما تقاضای شما را - فروش سرزمینمان را –

       اندیشه خواهیم کرد

و این برای ما آسان نخواهد بود

       زیرا که این سرزمین برای ما مقدس است

ما از دیدن جنگلهایمان لذت می بریم.

       من نمی دانم

                روش ما به گونه ی دیگریست تا شما!

درخشندگی و زلالی آبها که در جویبارها و رودخانه ها جریان دارد

        تنها آب نیستند

             بلکه خون اجداد ما هستند

اگر ما این زمینها را به شما واگذاریم

       باید بدانید که

              آن مقدس است.

                 و به کودکانتان بیاموزید

                          که آن مقدس است

و هر تصویر فراری در زلالی آبهای دریاچه ها

            از وقایع و سنن خلق من سخن می گویند.

که زمزمه آبها صدای پدران ماست

که جویبارها برادران ما هستند

              آنها تشنگی را از ما می ربایند

رودخانه ها حامل قایق های ما هستند.

          و بچه های ما را به یکدیگر نزدیک می سازند

اگر ما زمین خود را به شما واگذریم

        باید اینچنین از آن یاد آرید

                و به کودکانتان بیاموزید.

که رودخانه ها برادران ما و شما هستند

و بایستی از حالا به بعد تنها به رودخانه ها

      خوبی ارزانی دارید

             آنچنان که مرد به برادرانش

مرد سرخ از هجوم مرد سپید امتناع می کند

      چونان مه صبحگاهی در کوه ها

                  که از طلوع خورشید پراکنده می شود.

خاکستر پدران ما مقدسند

        گورهای آنان زمین مقدس است

              و همچنین تپه ها و درختان

     و این قسمت از زمین که برای ما مقدس است.

ما می دانیم که مرد سپید روش ما را درنخواهد یافت.

        قسمتی از زمین برای او

                 چون قسمتی دیگر یکسان می باشد

      چرا که او بیگانه‌ای است

             چون غارتگری در شب می آید

                      و به یغما می برد از زمین

                                   آنچه که می خواهد.

زمین برادرش نیست

          بلکه دشمنی است

 و هنگامی که او را غارت کرد

 به گامهایش ادامه می دهد.

او گورهای پدرانش را پشت سر می گذارد

          و رنجی به خود راه نمی دهد.

از دست فرزندانش می رباید زمین را

           و رنجی به خود راه نمی دهد.

گورهای اجدادش

             و حق تولد فرزندانش فراموش شده اند.

او با مادرش زمین

        و برادرش آسمان

             چون اشیایی برای خرید

                     به تاراج بردن

                            برای فروش

                                چونان گوسفندان

                                       و یا مرواریدهای درخشان می نگرد.

گرسنگی او زمین را خواهد بلعید

        و هیچ جز کویری بر جای نخواهد گذاشت.

من نمی دانم

       روش ما به گونه ی دیگریست تا شما!

تنها نظر به شهرهای شما

         در چشم مرد سرخ دردیست.

شاید برای اینکه مرد سرخ یک وحشی است

         و چیزی نمی فهمد!

هیچ سکوتی در شهر مرد سپید جریان ندارد

            هیچ مکانی تا در آن بتوان

                    جوانه زدن برگ ها را در بهار دید

                               و یا زمزمه حشرات را شنید.

شاید تنها به این دلیل که من یک وحشی هستم و چیزی نمی فهمم؟!

           این هجویات دشنامی است در گوشهای ما

چه چیز دیگر در زندگیست

      اگر انسان

           فریاد تنهایی گنجشک

                   و یا مناقشه غوکان برکه را در شب نشنود؟

من یک سرخپوستم و اینها را نمی فهمم!

     یک سرخپوست صدای لطیف باد

             که سطح برکه را نوازش می دهد

                                                     دوست دارد.

      و بوی باد

          که پاکیزه می شود

                از باران ظهر

                     و یا سنگین می شود

                               از بوی درخت کاج

هوا برای مرد سرخ ارزشمند است

         چرا که تمامی موجودات

                 از همان هوا تنفس می کنند.

حیوان،

   درخت،

      انسان

           در این تنفس مشترکند.

پنداری که برای مرد سپید هوایی که او تنفس می کند

         محسوس نیست.

چونان مردی که از روزها پیش مرده است

            -بی حس در قبال بوی تعفن-

اگر ما زمین خود را به شما واگذاریم

          فراموش نکنید

                  که هوا ارزشمند است.

                  که هوا روح شما را سهیم می کند با زندگی

                            –زندگی که روح شما از آن پرهیز می کند-

باد به پدران ما اولین دم را ارزانی داشت

        و با خود برد آخرین بازدمشان را

                  و باد باید که به کودکانمان روح ببخشد.

اگر ما سرزمین خود را به شما واگذاریم

      باید آن را همچون مکانی ویژه و مقدس

               محک زنید

به سان جایی که در آنجا حتی مرد سپید هم مسحور می شود

          از باد شیرین که عطرآگین است

      و از بوی گل های چمنزار.

پیشنهاد فروش زمینمان را اندیشه خواهیم کرد.

و اگر تصمیم گیریم آن را به شما واگذاریم تنها به یک شرط:

             مرد سپید باید با حیوانات

                      درست مثل برادرانش رفتار کند.

من یک وحشی هستم و این را نمی فهمم

           که هزار بوفالوی خونالود را دیده ام.

                  از مردان سپید بر جای گذاشته

                        و سلاخی شده

                                از کاروانی گذرا.

من یک وحشی هستم و نمی توانم بفهمم

             که چگونه می تواند یک اسب آهنین دودی

                     اهمیت بیشتری داشته باشد

                              از گاوهای وحشی

                                        که ما فقط آنها را ذبح می کنیم

                                                                           تا زنده بمانیم.

چه می تواند باشد انسان بدون حیوانات؟

      اگر تمامی حیوانات بمیرند

            انسان در تنهایی بزرگ روحش خواهد مرد.

آنچه سرنوشت حیوانات است

         سرنوشت انسان خواهد بود

         &nbs

/ 14 نظر / 9 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مسیر سبز

سلام چقدر کار خوبی کردی این کتاب ارزشمند و تاپش کردی:) آفرین به تو دوست من[بغل][قلب]

مسیر سبز

هنگامی که تمامی گاوهای وحشی سلاخی شده اند تمام اسبان وحشی اهلی و مناظر تپه های بلند، ننگین از سیم های سخنگو* کجاست دارکوب؟ رفته است. کجاست عقاب؟ رفته است. چه معنایی می دهد خداحافظ گفتن به اسب و شکار فرجام زندگی و آغاز باقی ماندن این تیکه شاید یکی از دردناکترین تیکه های این نامس. خداحافظی گفتن به طبیعت و حیوانات به خصوص پرنده ها. خیلی دردناکه شاهد نابودی و کشتارشون بودن و هیچ کاری انجام ندادن... خیلی دردناکه[نگران]

مسیر سبز

روح پدران ما در این ساحل و جنگل ها زنده خواهند بود چرا که آنها دوستدار زمین بودند به گونه نوزادی که عاشق طپش قلب مادرش است. اگر ما زمین مان را با شما واگذاریم دوست بدارید آن را چونان که ما دوستش داریم حفاظت کنید او را آنچنان که ما حافظ آن بودیم و با تمام قدرتتان تمام قلبتان و تمام روحتان حفظش کنید برای کودکانتان و دوستش بدارید - تک تک کلمات وجملات این نامه رو باید با طلا نوشت و زد سر در هر کشوری. اما حیف که ارزش "انسانیت" به حدی پایین اومده که آدم ها برای انسان بودن هم ارزشی قایل نیستند چه برسه برای حفظ حیات حیوانات وطبیعت. حیف که اینطور زمین تنها شده و روز به روز داره فرسوده تر میشه. هر روز به یک تکه از تن خستش زخم میزنن و یک تکه ای رو با تیشه و تبر میکنن. زمین واقعا تنهاست...

کاکتوس

سلام متن بسیار بسیار زیباو پر از تفکریه .تو ذره ذره حرفاش کلی درس خوابیده .ممنون این متن رو گذاشتی .

کاکتوس

اگر تمامی حیوانات بمیرند انسان در تنهایی بزرگ روحش خواهد مرد این جمله رو بیشتر از تمام این جمله های این کتاب دوست دارم

مسیر سبز

صبح امروز کسی گفت به من: تو چقدر تنهایی! گفتمش در پاسخ: تو چقدر نادانی! تن من گر تنهاست، ئل کم بت ئلختسن. دوستانی دارم، همه از جنس بلور که دعایم گویند و دعاشان گویم. یادشان در دل من، قلبشان منزل من!

مسیر سبز

شکستن همیشه هم بدنیست گاه باید خلوت کسی را شکست تا بداند به یادش هستی.

مینا

خیلی قشنگ بود مخصوصا اگه با صدای تو شنیده باشیش[قلب]

مسیر سبز

تونل ها می گویند راه هست "حتی در دل سنگ" ممنونم دوست خوبم بابت نظرای زیبایی که داری میذاری:)[بغل]

مسیر سبز

خدایا یاریم کن اگر روزی،چیزی شکستم دل نباشد... آمین مینا حرف قشنگی زدی:) یکی از دلایل زیباتر شدن این متن اینه که با صدای تو گوششم دادیم:) [قلب][بغل][ماچ]